Í síðastliðinni viku tók umræðan um ljósmyndun sem lögverndaða iðngrein á sig einhverja þá sérkennilegustu mynd sem búast mátti við. Það má vel skilja þá sem vilja ræða það hvort núgildandi form laga, réttar og kennslu, sé endilega það rétta og hvort hægt sé að fara aðrar og betri leiðir til að færa ljósmyndaumhverfið fram á við.

 Umliðna helgi tóku hinsvegar félagar í HUL sig til og gáfu gestum og gangandi (eða hverjum sem þeir gátu neitt inn í myndver) eitt stykki myndatöku afhenta á diski.

Hópur sá sem tók sig til og gaf fólki myndatöku hefði alt eins getað stormað niður á tjörn og gefið öndunum brauð til að mótmæla því að fá ekki að fljúga frjáls um heiminn, enda virðist hópurinn (miðað við lauslega könnun) fyrst og fremst hafa verið í því að mynda sjálfan sig og aðra þá sem eru sama sinnis inni á vef LMK.

Áhrif þessa gjörnings eru engin, nema ef vera skildi sá að geta svo stofnað til spjallþráðar þar sem þátttökuaðilar æfa sig undir heimsmeistarakepnnina í sjálfbyrgingi, sem þó ku hafa verið aflögð við hrun 2008 þar sem flestir þáttakendur í þeirri íþrótt hafa fært sig yfir í þjóðlegri íþróttir eins og drulludreifingu og baknag.

Hvernig þessi gjörð á að færa umræðuna fram á við og upp úr drullureyfarapytti sem hún hefur verið í, veit ég ekki, en mér segir svo hugur að með þessu hafi þeir gefið endalnlegan skít í ljósmyndun, ljósmyndafagið, fagleg vinnubrögð og alla þá grunn hugsun sem ljósmyndun snýst um.

Þessir aðilar haf nú með einstökum hætti opinberað f(l)áráðsku sína í allri þessari umræðu. Þeim stendur ekki hugur til að opna fyrir aðkomu annarra, svo ljósmyndun og þeir sem hennar vilja njóta á Íslandi megi njóta þess sem best gerist, heldur stendur þeim einvörðungu hugur til þess að eyðileggja það sem til staðar er og draga ljósmyndun niður á þann ógæfustaðal sem geta þeirra sjálfra hefur verið föst á um nokkurt árabil.

 Útkomuna úr þeim listræna gjörningi að taka jólamynd af Íslendingum með fabrikkumálaða Lundúni í bakgrunni er best að ræða ekki frekar heldur gefa fólki færi á að dæma sjálft.

Hér: Og hér: 

Í þessum hópi er líka vestfirska barnið sem varð undir jólaskreytingu. 

 Vel má vera að ég sé að miskilja þetta allt saman og að hér hafi átt að vera á ferð súrrealíksur listgjörningur í nýrri listmiðstöð í miðju háskólasamfélagi og innlegg í listfræði og leikhúskúrs við endurmenntunardeildina á Dunhaga, eftir þessa uppákomi get ég samt ekki annað en velt því fyrir mér hvort HUL standi fyrir Hugsanlega undarlegustu ljósálfa íslandssögunnar,

Þá mundi ég eftir hinu fína félagi áhugaljósmyndara sem einmitt heitir Ljósálfar og gert hefur ýmsar skemmtilegar tilraunir með ljósmyndamiðilin og útfærslu á honum, ásamt því að standa fyrir sýningum á Íslandi og í öðrum löndum norðursins. Það er því ósanngjarnt gagnvart þeim að nefna þessa aðila álfa, því þeir hafa ekki verið ljósmyndun til jafn mikils sóma.

Hul fær því að standa áfram í mínum huga sem heimsins undarlegustu áhugaljósmyndarar.

ES: af einhverri ástæðu hafa tenglar orðið óvirkir eftir því sem flettingar á grein þessari hafa aukist. Það er miður ef menn telja sig ekki geta staðið með verkum sínum en kanski birtast önnur verk þeirra í þessum þræði hér:

Rétt er að benda líka á umræðu um þessa grein inni á LMK hér: