Nov
19

Listin að sjá aðeins það sem maður vill heyra

Listin að sjá aðeins það sem maður vill heyra

Listin að sjá aðeins það sem maður vill heyra

Þeir félagar sem teljast til forráðamanna HUL eru undarlegur trúarhópur. Að hætti sértúararsafnaða velja þeir að draga aðeins fram það sem þeir vilja heyra í umræðunni og í æsingi sínum ná þeir ekki að skilja orð af því sem ég segi eða hef sagt. Þannig kalla þeir ítrekað eftir rökstuðningi fyrir þeirri skoðun „minni“ að ljósmyndun eigi heima undir iðnlöggjöfinni. Vandamálið er bara það að ég hef ALDREI sagt að þar eigi hún heima um aldur og æfi.

Ég ætla nú að gera tilraun til að draga saman  í einföldu máli hvað ég hef sagt í von um að þeir skilji það. Félagar lesið nú hægt. Stafið ef þið þurfið. Fáið aðstoð frá þeim sem skilja ef þið ekki skiljið.

Umfram allt ekki gera mér upp skoðanir þó þið skiljið ekki hvað ég skrifa.

 

Ég hef sagt að ljósmyndun heyri undir löggjöfina og meðan svo er þá ber að fara eftir þeim lögum hvort sem mönnum þykir þau úrelt eða ekki.  Með lögum skal land byggja og samkvæmt stjórnarskrá skulu allir jafnir fyrir lögum. Þ.e. Öllum ber að fara eftir þeim. Þeir sem ekki gera það verða þá að taka afleiðingum gjörða sinna.

Ég hef sagt og lagt fram á aðalfundi ljósmyndarafélagsin fyrir nokkrum árum að umhverfi ljósmyndunar þyrfti endurskoðunar við. Taka þyrfti á menntunarmálum sem og enturmenntunarmálum. Taka þyrfti á siðarvendarmálum sem og á málefnum er lúta að gæðum og gæðastaðli ljósmyndara. Huga þyrfti að því að upplýsa neytendur um það í hverju ljósmyndun felst og að hverju ber að huga þegar ljósmyndarar eru valdir.

Ég hef sagt að sú staða sem er uppi í útskriftar og nemamálum  og þau vandræði sem skapast hafa við að nemar geti ekki klárað nám sitt sökum skorts á meisturum sé menntakerfi Íslands til skammar og að ef eitthvað sé brot á stjórnarskránni þá sé það ástandið í námsmálum því það heftir rétt manna til að velja sér það starf sem þeir svo kjósa.

Ég hef sagt að aðgerð fyrrum menntamálaráðherra er hún veitti Ljósmyndaskólanum starfsleyfi til að útskrifa listræna ljósmyndara hafi verið skelfingar gjörð sem varpaði enn meiri ruglingi inn í samfélag ljósmyndunar og var illa gert gagnvart þeim nemum sem þann fína skóla sækja því að honum loknum hafa þau engin réttindi og enga stöðu í þjóðfélaginu því orðið listljósmyndari er merkingarlaust innan stjórnsýslunar. Nemenda vegna er þetta algerlega ófær staða.

Ég hef sagt að styrkja þyrfti nám til muna og gera Tækniskólanum það kleyft að útskrifa fullnuma ljósmyndara og að í stað þess að nemar fari einn og einn til ljósmyndara á samning þá komi ljósmyndarar inn í skólann og kenni öllum. Það er grundvöllur jafnræðis í kennslu og góðra samskipta áhugaljósmyndara , nema og fagmanna.

Ég hef einnig sagt að stór undarlegt sé að ljósmyndun sé ekki kend við Listaháskóla íslands, enda á hún heima þar og greinum eins og grafískri hönnun nauðsynlegt að hafa góða ljósmyndadeild sér við hlið. Það er í mínum huga grundvöllur að því að báðar greinar blómstri enn frekar.

 

Ég hef sagt að huga þurfi að því hvernig listmenntun sé metin inn til ljósmyndastarfsins og hvar listlærðir einstaklingar sem fyrst og fremst vinna með ljósmyndamiðilinn sem starfssvið standa.

Ég hef sagt að huga þurfi að þeirr réttarstöðu og fagréttarlegri stöðu  sem upp kemur ef ljósmyndun yrði færð undan iðnlöggjöfinni og að allir aðilar mættu ekki gleyma því að ljósmyndun nær yfir mun víðara svið en barna og fjölskylduljósmyndir .

Ég hef sagt að tryggja þyrfti þann rétt sem menn hafa ölast til að kalla sig ljósmyndarar og huga þyrfti að því hvernig vernda bæri þá löggildingu. Þar mætti t.d líta til þeirrar gjörðar grafískra hönnuða að fá lögvernduni á starfsheiti sitt. Skoða þyrfti á hverju það byggist og hvort þar sé samræmi á milli

Ég hef sagt að ekki væri hægt að afnema lögverndunina á starfsheitinu sí svona því það væri brot á stjórnarskránni og eignarrétti þeirra einstaklinga sem fórnað hafa tíma og peningum til þess að öðlast þau réttindi er þeim bar skylda til að öðlast vildu þeir starfa sem ljósmyndarar.

Ég hef sagt að skoða þyrfti áhrif breytinga á ljósmyndagreininni með tilliti til iðnaðarlaga og áhrifa þeirra breytinga á aðrar iðngreinar.

Ég hef sagt að einnig þyrftu men að skoða gaumgæfilega hvaða áhrif breytingar hefðu á höfundarréttarlög og hvaða breytingar þyrfti að gera á þeirri löggjöf í kjölfar þess að ljósmyndun færðist frá því að teljast iðngrein og yfir í það að teljast list.

Ég hef sagt að þá þyrfit einnig að huga að virðisaukalögum og þeim galla sem þar kemur fram með tengsl við höfundaréttarlög að sum ljósmyndun sé list og því ekki virðisaukaskattskyld en önnur ljósmyndun sé það. Í kjölfarið þurfi einnig að skoða ljósmyndun með tilliti til annarra laga og hvort breytinga þurfi þar einnig.

Ég hef sagt að ef ljósmyndun á ekki að teljast iðngrein þá verði að skilgreina hana sem listgrein. Hún getur verið bæði, en hún getur ekki verið hvorugt til þess er hún of víðtæk.

Ég hef sagt að skoða þyrfti reglugerðina og leggja fram heildar plan um breytingar og hvernig ætti að framkvæma þær með tilliti til EES samninga, reglugerðir EB og hugsanlega stöðu sem upp kæmi ef menn gengju inni í EB.

Ég hef sagt að líta þyrfti yfir sviðið og hvernig kaupin gerast á eyrinni í nágrannalöndum okkar og hvaða aðferðir hafa verið notaðar til breytinga á lögunum og aðlögunar ljósmyndaumhverfisins að breyttum aðstæðum.

Ég hef sagt að skoða þyrfti samkeppnisreglur og á hvaða grunni þær eru og hvers ber að gæta varðandi regluverk fyrir þá sem kæmu inn í greinina verði hún oppnuð upp á gátt. Í því sambandi hef ég sagt að betra sé að menn keppi í gæðum og þjónustu  en verði.

Ég hef sagt að það þyrfti að fara sér hægt, en ekki of hægt, og að Ljósmyndarafélag íslands  ætti að vera í forystu fyrir enduskoðun á öllu starfssviði ljósmyndunar í heild og vinna að endurbótum á kerfinu og opnara samfélagi í náinni samvinnu við nemendur, skóla og áhugaljósmyndara.

 

Mestum vert er þó að ég hef sagt að ekki er grunnur fyrir því að rífa niður ef menn hafa ekkert plan um það hvernig  þeir ætla að byggja upp nýtt og betra samfélag byggt á heilbrigðri samkeppni, einfaldri reglugerð,  gæðum, góðri þjónustu og upplýstri ákvörun myndnotendendum og ljósmyndurum til heilla.

 

Þetta er allt og sumt sem ég hef sagt