Það er stór hópur áhugaljósmyndara sem hefur einstaklega mikla ástríðu fyrir ljósmyndun, ljósmyndunarinnar vegna, og lítur á hana sem verðuga listgrein. Þessi hópur hefur því miður orðið undir í umræðunni um ljósmyndun og réttindi, enda hefur hann sett fram spurningar sem eru forsvarsmönnum hagsmunasamtaka áhugaljósmyndara lítt að skapi.

Þessi hópur hefur að einhverju marki reynt að vekja máls á margbreytileika ljósmyndunar en átt erfitt uppdráttar því honum hefur verið stillt upp við vegg og við hann sagt að annað hvort séu menn með eða á móti. Ekkert svigrúm gefið til að spyrja sig,:" en hvað ef?".

Þessi hópur sannra áhugaljósmyndara er töluvert mikið stærri hópur en þeir örfáu einstaklingar sem leiða umræðuna inni á spjallsvæðum eins og LMK. Þetta er hugsandi hópur fólks sem veltir fyrir sér ýmsum spurningum varðandi ljósmyndun og list og sjaldan heyrist frá þessum hópi spurningar er mest lúta að kaupum og sölu á tækjabúnaði. Þetta er sá hópur sem helst sækir ljósmynda og listsýningar.

Það má eiginlega skipta áhugaljósmyndurum upp í þrjá til fjóra megin hópa.

Fyrsti hópurinn er nokkuð stór hópur besservissera sem engan áhuga hefur á ljósmyndun per se en þeim mun meiri áhuga á tækjum og tólum og þeirri tækni sem að baki ljósmyndun er. Í honum er hópur ungra áhugamanna um bíla, tæki og tól en einnig sá hópur sem skilgreindur hefur verið sem hópur miðaldra feitra karla með langar linsur. Þeirra verðbréfahöll er markaðurinn með notað og nýtt á spjallborðum og helstu gagnrýni sem menn fá frá þessum hópi er að mynd standist ekki þriðjungareglu, halli eða sé ekki eitur skörp. Annað en tækni hafa þeir ekki til málanna að leggja. Þessi hópur meiðir samt engann, getur verið mjög gaman að, og er sá sem heldur ljósmyndaverslunum við efnið.

Annar hópur, sem er hvað stærstur, er hópur fólks sem hefur gaman af því að taka myndir. Vill gjarnan ná á því betri tökum en er ekkert endilega á leið með það að verða ljósmyndarar eða listamenn að starfi. Þeirra ástríða fyrir ljósmyndun blandast oftar en ekki áhuga á útivist og fegurð náttúrunnar eða barna og barnabarna og hópurinn sameinar þar tvö áhugamál sín með fínum og oft á tíðum stórskemmtilegum árangri.

Út frá þessum hópi þróast oft næsti hópur sem vill ná enn betri tökum á þeirri list að taka eða skapa ljósmynd og deilir þeirri list í gleði með öðrum sama sinnis. Þetta er sá hópur sem er óþrjótandi í því að leyta sér sem bestra upplýsinga um ljósmyndun, skoða bæði gamla og nýja ljósmyndara og deila á milli sín skoðunum ásamt því að spá í tískusveiflum í tækjum og tólum. í þessum hópi verða oft örustu framfarirnar og út frá honum snúa menn sér að listljósmyndun eða taka skrefið í hina áttina og fara í skóla og gerast fagmenn í greininni.

Á íslandi er hins vegar einn sá hópur sem er hvað sérkennilegastur. Það er hópur önugra egóista sem telja sjálfa sig hafna yfir allt og alla og eru harðir á því að þeir séu bæði töffarar og Ljósmyndarar með risastóru TTL-i svo fram úr öllu taki. Þeir efast aldrei um eigið ágæti, né setja þeir spurn við "þá listsköpun" sína sem felst í að taka mynd af nýjasta trillitækinu eða afabarninu. Þessi hópur hefur nefnilega stökkbreyst úr hópi tækjadellu karla yfir í hóp útblásinna egóista sem telja sig færari en allt sem frábært er í heimi ljósmyndunar og eru á því að þeim séu allir vegir færir en halda að iðnlöggjöfin ein og sér standi þeim í vegi fyrir frægð og frama.

Þetta er sérkennilegur hópur sem hefur þróast út úr þeirri þjóðfélagsgerð sem við höfum búið okkur til á undanförnum 20 árum og segir meira um þjóðfélagið í heild en nokkur annar hópur (að bankamönnum undanskildum) að ég tel. Þetta er sá hópur sem notar hvert tækifæri til að hrópa upp um eigið ágæti en færri eru stundirnar sem eru nýttar til að sýna nú hvað þeir geta. Og nema hvað, í þessum hópi eru merkilegt nokk, nær eingöngu karlmenn.

Þessi hópur er hættulegur þeim áhugamönnum sem virkilegan áhuga hafa á ljósmyndun, ljósmyndunar vegna og langar að bæta sig sem og öðlast frekari og dýpri skilning á ljósmyndun, því þetta er sá hópur sem talar niður til greinarinnar og gerir meira í því að rífa hana niður til sín en að byggja hana upp með verkum sínum. Þetta er sá hópur sem helst varnar því að litið er á ljósmyndun sem listgrein. Þetta er hópur sem enginn tekur alvarlega nema þeir er telja sig með málflutningi þeirra, öðlast  fjárhagslegan ávinning. En þetta er hópurinn sem talar og heyrist hæst í. Hinir sýna verk sín í hljóði.

Áhugaljósmyndarar sem líta á ljósmyndun sem listgrein og vilja virðingu og framgang greinarinnar sem mestan, hljóta að setja fram þá kröfu að forsvarsmenn hagsmunasamtaka áhugaljósmyndara, sem tilheyra þessum hópi egóista,  stígi til hliðar og aðrir víðsýnni taki við. Að sama skapi hljóta áhugaljósmyndarar  að setja fram þá kröfu til lærðra ljósmyndara sem sammála eru þeim í þeirra sýn á ljósmyndun sem list, að þeir stigi fram úr þögninni og láti í sér heyra listgreininni til framdráttar.

Að öðrum kosti verður greinin dæmd dauð og ómerk sem væri sorgleg niðurstaða